Gün geçtikçe durmadan çoğalan, her gün bir yenisi eklenen kadına şiddetin karanlık yüzünden bakıyoruz sahneye… Rehine verilmiş mezar taşlarına… Bir çocuğun ninnisiz kalmasına… Acıyla bağ kurduğumuz, yaralarımızı acıyla örttüğümüz, incindiğimiz, kalbimizin küflenmesine… Karanlık bir sokakta yitip giden bir saç teline… Entelektüel jimnastiklere sıkışıp kalan kısırdöngüye, çözümsüzlüğe… Çoğaltan, büyüten, hayatı anlatan kadının kadim masalının kayıp bir toprakta soğumasına… Zamanın değişen hikayesinde kirlenen duyguya… Boğazımızda düğümlenen, içemediğimiz zamanın büyüsüne… Çocuk düşlerinde kalan,yerinde kalan hayata… Duymayan, bilmeyen, anlamayan, hissetmeyen, gözleri kapalı, kulağı tıkalı, gölgemize hapsettiğimiz topluma HAYIR HAYIR diyoruz…

Yazan-Yöneten: Ahmet Seven Oynayanlar: Derya Çetin, Gönül Işık, Gurbet Çeli

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here